vrijdag, april 30, 2010

het kerkhof van Bellegarde


Tussen de tuinwerkzaamheden door, wandel ik, vooral 's avonds nog wel eens naar het kerkhof van Bellegarde. Naar ons kerkhof wou ik zeggen, maar dat wil ik nog wel even uitstellen, al is het dan de mooiste plaats van het dorp. Het uitzicht is zonder meer mooi, maar vooral ook mysterieus, en de vervallen grafstenen ondersteunen dat magisch gevoel. Het contrast van de wilde natuur (toortsen, sleutelbloemen, blauwe druifjes, orchideeën) met de eeuwig bloeiende plastic chrysanten en rozen; de 'verse' doden met de bijna 100 jaar geleden 'oude' doden; de afgesloten, enge kerkhofruimte in het eindeloze landschap. Contrasten raken mijn ziel, alsof ik al een beetje eindeloos dood ben.

Geen opmerkingen: