Tuinbonen en de ziekte van Parkinson

We zijn te gast met de cursisten van de herboristenopleiding in de ecologische tuin van Emilie en Bart. We bespreken onder andere de kruiden voor hart en bloedvaten maar vinden in de tuin een overvloed aan wilde planten, eetbare bessen maar ook wild wiegende graanakkers en ouderwetse, eiwitrijke tuinbonen. En juist deze tuinbonen verbergen een bijzonder geneeskrachtig geheim, de L-dopa.

De tuinboon Vicia faba L. is een peulvrucht met zaden die rijk zijn aan voedingsstoffen, zoals eiwitten, polyfenolen maar ook aan L-dopa, wat een dopamineprecursor en eerstelijnsbehandeling voor de symptomen van de ziekte van Parkinson is.

In een studie werden waterige extracten van de peulen van de tuinboon (Vicia faba L.) getest op hun L-dopa-gehalte en hun potentiële gebruik als adjuvans bij ziekte van Parkinson. Het L-dopa-gehalte was veel hoger in de peulen dan in de zaden (28,65 mg/g droog gewicht vergeleken met 0,76 mg/g droog gewicht). Bovendien werden vicine* en convicine, de metabolieten die verantwoordelijk zijn voor favisme*, niet gedetecteerd in de peulen.

Medisch onderzoek toont aan dat natuurlijke extracten met een hoog gehalte aan L-dopa succesvol kunnen worden gebruikt bij de behandeling van de ziekte van Parkinson en mogelijk minder bijwerkingen vertonen dan de synthetische L- dopa. Deze extracten worden echter gemakkelijk afgebroken bij een niet-sterk zure pH. Een extractiemethode om L-dopa in waterige extracten te stabiliseren is daarom nodig. Met dit doel voor ogen onderzocht deze studie de extractie-efficiëntie, stabiliteit en het antioxidantprofiel van drie verschillende van nature zure vruchtensappen: granaatappel ( Punica granatum L.), rode bes ( Ribes rubrum L.) en Phyllanthus emblica L. Uit dat onderzoek bleek dat het L-dopa-gehalte dat is geëxtraheerd met granaatappel en Phyllanthus vergelijkbaar is met dat geëxtraheerd in zuiver of zuur water. Gezien de verbeterde stabiliteit van de extracten in zure omgevingen, kunnen deze twee natuurlijke sappen worden beschouwd als goede oplosmiddelen voor een efficiënte extractie van L-dopa uit de peulen van de tuinboon. Het gebruik van deze oplosmiddelen zou ook de voordelen van planten rijk aan polyfenolen kunnen combineren met het bewezen effect van L-dopa bij de behandeling van de ziekte van Parkinson.

De peulen van Vicia faba L. zijn rijk zijn aan bioactieve fytochemicaliën en dus mogelijk een interessante nieuwe bron van gezondheidsbevorderende stoffen, niet alleen voor menselijke voeding, maar ook voor de ontwikkeling van nieuwe voedingssupplementen en geneesmiddelen. Het hogere gehalte aan L-dopa in de peulen vergeleken met de zaden werd bevestigd, met niveaus die zelfs vergelijkbaar zijn met die van een andere peulvrucht Mucuna pruriens. De studie benadrukte ook het voordeel van waterige en van nature zure extracten vanwege hun verhoogde stabiliteit, het verwaarloosbare gehalte aan de antinutriënten vicine en convicine, en de aanwezigheid van antioxidanten die een neuroprotectief effect zouden kunnen hebben bij de ziekte van Parkinson. Op basis van de gegevens verkregen uit neuroprotectieve testen bleken de bestudeerde extracten goede kandidaten te zijn als aanvulling bij de behandeling van de ziekte van Parkinson.

Een praktisch recept.

Extract maken van de verse of gedroogde peulen van de tuinboon in water maar nog beter in sap van granaatappel of andere wat zure bessensappen. Mogelijk is ook een eenvoudige tinctuur van de peulen getrokken in alcohol van zowat 35 % te gebruiken.

Literatuur

Vicia faba L. Pod Valves: A By-Product with High Potential as an Adjuvant in the Treatment of Parkinson’s Disease Moleculen .2024 Aug 21;29(16):3943. doi: 10.3390/molecules29163943.

Abu-Reidah, IM, Arráez-Román, D., Warad, I., Fernández-Gutiérrez, A., en Segura-Carretero, A. (2017). Op UHPLC/MS2 gebaseerde aanpak voor de uitgebreide metabolietprofilering van bijproducten van bonen (Vicia faba L.): een veelbelovende bron van bioactieve bestanddelen. Voedselonderzoek Internationaal, 93, 87-96. https://doi.org/10.1016/j.foodres.2017.01.014

* Favisme is een ernstige reactie (hemolyse) waarbij rode bloedcellen kapotgaan na het eten van tuinbonen, vaak door een erfelijke aandoening genaamd G6PD-deficiëntie. Het is geen allergie, maar een stofwisselingsstoornis waarbij een enzym tekortschiet, wat leidt tot bloedarmoede, geelzucht en vermoeidheid. Het komt vaker voor bij mannen en is veelvoorkomend in mediterrane en tropische gebieden.

*Vicine is een alkaloïde glycoside, dat voorkomt in onder andere Vicia faba-bonen en zaden van voederwikke (Vicia sativa). De bonen kunnen tot meer dan 5 mg per gram drooggewicht bevatten. Vicine is toxisch en kan de symptomen uitlokken die horen bij de erfelijke aandoening favisme: in de rode bloedcellen wordt het enzym glucose-6-fosfaatdehydrogenase niet meer aangemaakt, of het is niet actief genoeg

Een uitgebreide monografie van Nigella sativa

Zwarte komijn, ook wel bekend als het goud van de farao's, wordt al sinds de oudheid gewaardeerd als geneesmiddel. 

Nigella sativa L. behoort tot de boterbloemenfamilie (Ranunculaceae). De zaden hebben een aangenaam aromatische geur, een licht bittere smaak die aanvankelijk scherp, kruidig ​​en zoet-nootachtig wordt. Ze bevatten tot 2,5% etherische olie met de belangrijkste bestanddelen p-cymeen (36%), thymochinon (11%) en α-thujeen (10%). In het oude Egypte stond de zaadolie ook bekend als "het goud van de farao's". De medicinale eigenschappen ervan zijn gedocumenteerd op papyrusrollen. Zwarte komijn wordt in de Bijbel vermeld als "Ketzah". In die tijd was het gebruikelijk om de zaden op platbrood te strooien voor de gezondheid en om ze te gebruiken voor de behandeling van diverse kwalen.

Experimenteel bewezen effecten: Ontstekingsremmende werking

Zwarte komijnzaadolie verminderde de zwelling niet in de carrageen-geïnduceerde rattenpootoedeemtest na orale toediening. Bij door pristaan ​​geïnduceerde artritis was het effect van de olie – gemeten aan de hand van artritisscores en mRNA-expressie van IFN-γ en IL-17A – inferieur aan dat van methotrexaat. Op moleculair niveau remde de olie de door morfine geïnduceerde NO-overproductie en oxidatieve stressmarkers.

Een ethanolextract uit de zaden bleek na injectie met azijnzuur ook minder effectief dan diclofenac om ontstekingen te veroorzaken. Het remde de door formaline veroorzaakte ontstekingen in de achterpoten van ratten niet zo sterk als diclofenac, maar het effect van het extract hield langer aan. Histopathologisch verminderde het extract de door LPS veroorzaakte infiltratie van ontstekingscellen, hartfibrose en collageenafzettingen in de hartspier.

In een model van adjuvans-geïnduceerde artritis verminderde thymoquinone serummarkers van ontsteking en botmetabolisme, evenals artritisscores. Bij ratten met geïnduceerde rhinosinusitis verbeterde het histopathologische veranderingen in dezelfde mate als antibioticabehandeling. Na intraperitoneale toediening bij geïnduceerde otitis media verminderde het het aantal leukocyten in de submucosa van de trommelblaas op vergelijkbare wijze als cortison. In een model van geïnduceerde pleuritis bij ratten verbeterde het de ontsteking en verminderde het de tolerantie en afhankelijkheid bij morfine-afhankelijke ratten.

Antiproliferatieve en antioxiderende effecten

In verschillende diermodellen van geïnduceerde kanker voorkwamen preparaten van zwarte komijn tumorgroei en metastasering [ 11 ]. Details van het antikankereffect, dat antiproliferatieve, pro-apoptotische, antioxiderende, cytotoxische en antimetastatische effecten omvat, evenals de stimulatie van natural killer-cellen, worden samengevat in een review [ 12 ]. Thymoquinone is significant betrokken bij de antioxiderende en antiproliferatieve effecten. Meer details over het werkingsmechanisme in andere kankercellen en het potentiërende effect op chemotherapie en radiotherapie worden samengevat in [ 2 ].

Immunomodulerend effect

In vitro- en in vivo-onderzoeken naar de adaptieve cellulaire en humorale immuunrespons worden samengevat in de review van Majdalawieh en Fayyad [ 10 ]. De meeste onderzoeken tonen aan dat het extract van zwarte komijn de cellulaire adaptieve immuunrespons stimuleert, maar de humorale adaptieve immuunrespons remt. Een recenter onderzoek geeft ook aan dat het extract van zwarte komijn de cytokinesecretie sterker stimuleert vanuit T1-helpercellen dan vanuit T2-lymfocyten [ 6 ]. ]. Verder onderzoek is nodig om het precieze mechanisme binnen het immuunsysteem te verduidelijken.

Orgaanbeschermende werking

Het neuroprotectieve effect is aangetoond in verschillende diermodellen: Het extract van zwarte komijn beschermde tegen ischemische schade aan de hersenen en het ruggenmerg, evenals tegen hersenschade veroorzaakt door stress, diabetes, tolueen, lood of straling. Het aanvalspotentieel van de hersenen nam af. Hetzelfde geldt voor morfine-intolerantie en/of -afhankelijkheid, door cannabis geïnduceerde psychoses, toxische reacties en door haloperidol of rotenon opgeroepen motorische coördinatiestoornis.. In het Parkinson-model beïnvloedde het extract de eiwitten Parkine en Drp1, dopamineconcentraties in de substantia nigra en het striatum van de hersenen, en verschillende biomarkers in het Alzheimer-model. . Leergedrag, geheugenfunctie en herinnering verbeterden.

Bij geïnduceerde auto-immuun encefalitis remde het actieve ingrediënt de ontsteking en verhoogde het de remyelinisatie in het cerebellum van ratten. De genexpressie voor transformerende groeifactor (TGF β1) nam af. Dit suggereert dat zwarte komijn geschikt kan zijn voor de preventie en behandeling van multiple sclerose. Hepatoprotectieve, pulmonale en nefroprotectieve effecten van het actieve ingrediënt van zwarte komijn werden ook aangetoond in verschillende diermodellen. Toxische maagschade was minder uitgesproken na toediening van zwarte komijnolie. Het maagbeschermende effect was vergelijkbaar met dat van omeprazol, cimetidine of honing. Door zijn antioxiderende werking verminderde zwarte komijnzaadolie het galactose-geïnduceerde verouderingsproces. Onderzoeken in verdere diermodellen van orgaanschade bevestigden het orgaanbeschermende effect van de zwarte komijnzaadverbinding.

Hypoglycemisch effect

Extracten van zwarte komijn en het bestanddeel thymoquinone, na acute en chronische toepassing op gekloonde eilandjes van Langerhans, versterkten de glucose-gestimuleerde insulinesecretie met een toename van de ATP/ADP-ratio. Dit stimuleert ook de omzetting van koolhydraten in vetten door downregulatie van malonyl- en acetyl-CoA, evenals door stimulatie van vetzuursynthase en vetzuurbindende eiwitten. Lipofiele fracties van zwarte komijnzaden remden α-glucosidase sterker dan acarbose of thymoquinone. Norditerpenoïde alkaloïden dragen bij aan het hypoglycemische effect (literatuur in [ 2 ] . ]).

Bij ratten met streptozotocine-geïnduceerde diabetes mellitus (bloedglucose > 200 mg/dl) verminderde orale toediening van een 20% methanolextract van zwarte komijn gedurende 4 weken onder andere de bloedglucose en de productie van zuurstofradicalen. Streptozotocine-geïnduceerde histopathologische veranderingen in de nieren en pancreas keerden grotendeels terug [ 5 ]. In dit model verlaagde koudgeperste zwarte komijnzaadolie de HbA1c met  een absolute 1,4%, vergrootte het capillaire volume en verminderde de dikte van de capillaire basaalmembraan zonder de lipiden of TNF-α te beïnvloeden [ 16 ].

Bloeddrukverlagend effect

Een waterig extract van zwarte komijn verlaagde de bloeddruk en hartslag bij ratten op een dosisafhankelijke manier [ 7 ]. Bij ratten met geïnduceerde hypertensie verlaagde zwarte komijnolie (en ook thymoquinone) de bloeddruk door de cardiale stress te verminderen en door de ACE-expressie en/of de afname van stikstofoxide (NO) te remmen, wat een vaatverwijdend effect heeft [ 8 ]. Het spierontspannende effect van de olie op de geïsoleerde rattenaorta was onafhankelijk van NO. De olie remde spanningsgevoelige receptoren en calciumkanaalblokkerende receptoren. Een waterig en een alcoholisch extract remden ook geïnduceerde contracties van glad spierweefsel onafhankelijk van het endotheel door de intracellulaire calciuminstroom te remmen. Op moleculair niveau voorkwam thymoquinone de verminderde expressie van p-AMPK, PPARγ en peroxisome proliferator-activated receptor-γ coactivator-1α-eiwitten geïnduceerd door angiotensine II (literatuur in [ 2 ]). Een dichloormethaanextract uit zwarte komijnzaad had een diuretisch effect vergelijkbaar met furosemide en verlaagde de bloeddruk met ongeveer 20% [ 19 ].

Anti-astmatisch effect

Bij muizen met geïnduceerde astma verbeterde zwarte komijnzaadolie histopathologische longveranderingen. Thymoquinone remde de ontstekingsreactie, zoals gemeten door de afname van IL-4 en -5. Bovendien remde de leidende verbinding de VEGF-expressie via de VEGFR2/PI3K/Akt-signaalroute. In dit model verminderde zwarte komijnzaadolie bloedeosinofielen en longontsteking, maar had geen effect op iNOS-expressie. Het effect was vergelijkbaar met dat van dexamethason. Op moleculair niveau waren adenosinereceptoren betrokken bij het anti-astmatische effect van zwarte komijn. Bij cavia's was het ontspannende effect van een 20% methanolextract sterker dan dat van Euphyllin® (  referentie in [ 2]) . ]).

Antidepressieve en angstremmende effecten

In een muizenmodel voor depressie was een lipofiel extract van zwarte komijn even effectief als het synthetische antidepressivum sertraline. Een waterig extract had een anxiolytisch effect. Het anxiolytische effect van thymoquinone ging gepaard met een afname van de plasmanitrietconcentratie en een toename van GABA in de hersenen. In een rattenmodel voor depressie verhoogde zwarte komijnolie de serotonineconcentratie in de hersenen en remde het de serotonineafbraak. Dit ging gepaard met een toename van de tryptofaanconcentratie in de hersenen bij herhaalde toediening van de olie (referentie in [ 2 ]).

Anti-psoriasis effect

In een muizenmodel voor psoriasis verbeterde een alcoholextract van zwarte komijn de orthokeratose, waardoor de dikte van de opperhuid toenam. Het anti-psoriatische effect werd ook in vitro aangetoond met behulp van de keratocytentest [ 3 ].

Effect op de bloedstolling

Thymoquinone had weinig effect op de bloedstolling, maar normaliseerde de door weefselfactoren of ontstekingen gestimuleerde stolling aanzienlijk. De auteurs suggereerden daarom dat thymoquinone mogelijk bescherming zou kunnen bieden tegen door kanker veroorzaakte trombose, veroorzaakt door weefselfactoren en ontstekingen [ 14 ].

Oestrogene en lactogene effecten

Bij ratten met geïnduceerde menopauze vertoonde een methanolextract van zwarte komijn oestrogene activiteit in uterotrofe testen. Extracten (extractiemiddel: water, ethanol) stimuleerden de melkproductie bij ratten en leidden tot gewichtstoename bij de nakomelingen [2].

Antimicrobiële, antivirale en antiparasitaire effecten

Bij konijnen met Staphylococcus aureus-geïnduceerde rhinosinusitis verbeterde een chloroform/ethanol-extract van zwarte komijnzaad, toegediend gedurende 7 dagen, de geïnduceerde ontsteking histologisch op een dosisafhankelijke manier en was niet inferieur aan behandeling met cefalexine (20 mg/kg) in doses van respectievelijk 100 en 200 mg/kg. De behandeling ging gepaard met een vermindering van de NO-expressie. De antibacteriële activiteit tegen grampositieve en gramnegatieve bacteriën is aangetoond in talrijke studies [17] .

Het extract van zwarte komijn remde de replicatie van het hepatitis C-virus, zoals gemeten door luciferase-expressie en virale RNA-synthese. Interferon werd niet gestimuleerd. Antilichaamtiters tegen cytomegalovirus waren niet detecteerbaar bij muizen na 10 dagen behandeling met zwarte komijnolie. Bij muizen die vóór vaccinatie met het Egyptische hepatitis C-virus zwarte komijnextract kregen, namen zowel de humorale als de cellulaire immuunrespons toe. Zwarte komijnolie normaliseerde de antilichaamproductie die werd geïnduceerd door inhalatie van formaldehyde, maar had geen effect op de cellulaire immuunrespons in dit model. Bij ovalbumine-gesensibiliseerde muizen beïnvloedde voorbehandeling met zwarte komijnolie de cytokine-expressie van gestimuleerde miltmonocyten (literatuur in [ 2 ]).

Bij met malaria geïnfecteerde muizen versterkte de zwarte komijnverbinding het effect van chloroquine. Een methanolextract uit de zaden was effectiever tegen Plasmodium yoelli nigeriensis dan chloroquine. Zwarte komijnolie was giftiger voor trofozoïeten van Trichomonas vaginalis dan een methanolextract uit de zaden. De zwarte komijnverbinding remde de groeisnelheid van amastigote vormen van Leishmania tropica en Leishmania infantum en was dodelijk voor Blastocystis hominis. Het aantal Schistosoma mansoni-eieren dat in de levers van muizen werd afgezet, was significant lager na toediening van de olie. Verschillende zwarte komijnpreparaten beschadigden ook andere parasieten, zoals Trichomonas vaginalis en wormen, in vitro.

Toxicologische tests

Oraal toegediende, koudgeperste zwarte komijnzaadolie (400 mg/kg) veroorzaakte geen orgaanschade bij ratten. Toediening van maximaal 1 g/kg zwart komijnzaadpoeder per dag gedurende 28 dagen beschadigde de lever niet. De orale LD50- dosis van de olie bij knaagdieren was 29 ml/kg en de intraperitoneale LD50- dosis was 2 ml/kg. In de chronische toxiciteitsstudie kregen ratten 12 weken lang dagelijks 2 ml olie per kg. Deze dosis werd goed verdragen door de dieren, maar de auteurs adviseerden verder onderzoek naar veranderingen in het aantal bloedcellen (afname van leukocyten en bloedplaatjes, toename van hematocriet en hemoglobine) [ 20 ]. Voor thymoquinone en thymoquinone opgenomen in lipidenanodeeltjes was het niveau waarbij geen nadelige effecten werden waargenomen (NOAEL) bij muizen 10 mg/kg/d, onafhankelijk van het geslacht (literatuur in [ 2 ]).

Hoewel de acute toxiciteit van extracten van zwarte komijn (extractiemiddel: water, methanol of chloroform) laag is, vereisen de hepatotoxische effecten van het waterige extract nader onderzoek bij herhaalde toediening. Thymoquinone vertoonde dosisafhankelijke cytotoxiciteit in geïsoleerde rattenlevercellen. 20 µM thymoquinone had een antiproliferatief effect, de concentratie necrotische cellen nam toe tussen 2,5 en 20 µM en doses ≥ 1,25 µM waren genotoxisch [ 9 ]. Andere in vitro-onderzoeken suggereren een genoprotectief effect; thymoquinone in doses tot 40 µM verminderde bijvoorbeeld de frequentie van cyclofosfamide-geïnduceerde zusterchromatide-uitwisseling in menselijke lymfocyten [ 18 ] en beschermde ook mannelijke muizen tegen schade aan geslachtscellen veroorzaakt door methotrexaat [15]. Daarom is verder toxicologisch onderzoek nodig.

Zwarte komijnzaadolie had geen effect op de zwangerschap, het aantal en het gewicht van pasgeborenen of doodgeboortes bij knaagdieren. Er werden geen misvormingen of gedragsafwijkingen waargenomen bij de jongen binnen 30 dagen na de geboorte. In het concentratiebereik van 12,5–200 µg/mL had het ethanolextract geen nadelige invloed op de levensvatbaarheid van geïsoleerde oöcyten. Niet alle onderzoeken naar het effect van het actieve ingrediënt van zwarte komijn op sperma leverden positieve resultaten op (literatuur in [ 2 ]). Een waterige suspensie van zwarte komijnzaad (50 mg/kg) verminderde door tetrachloorkoolstof geïnduceerde chromosomale afwijkingen. Na het paren van de genetisch beschadigde mannetjes met gezonde vrouwtjes werden geen dominante letale mutaties overgedragen van de met zwarte komijn behandelde mannetjes op de vrouwtjes. De auteurs concludeerden dat zwarte komijn bescherming kon bieden tegen mutagenen [ 1 ]. Verdere onderzoeken naar het antimutagene effect zijn te vinden in [ 16 ].

Zwarte komijn, ook wel bekend als het goud van de farao's, wordt al sinds de oudheid gewaardeerd als geneesmiddel. Het actieve ingrediënt heeft een preventieve en curatieve werking. Diverse experimentele studies ondersteunen de ontstekingsremmende eigenschappen. De antikankerwerking is gebaseerd op antiproliferatieve, pro-apoptotische, antioxiderende, cytotoxische en antimetastatische effecten. Bovendien stimuleert het actieve ingrediënt in zwarte komijn killercellen in het bloed. Net als synthetische cytostatica werkt de sleutelcomponent thymoquinone als een alkylerend middel. In dierstudies heeft zwarte komijn in verschillende modellen orgaanbeschermende effecten aangetoond en het galactose-geïnduceerde verouderingsproces verminderd. Preparaten van zwarte komijn hebben onder andere hypoglycemische, bloeddrukverlagende, antiastmatische, spasmolytische, antidepressieve, antimicrobiële, antivirale en antiparasitaire effecten aangetoond.

Literatuur

1 Abdel-Moneim AM, Essawy AE, Hamed SS. et al. Beschermend effect van Nigella sativa- zaden tegen chromosomale afwijkingen in spermatocyten en genotoxiciteit veroorzaakt door tetrachloorkoolstof bij muizen. Environ Sci Pollut Res Int 2017; 24: 11677-11682 Referentielink Ris Crossref PubMed- zoekopdracht in Google Scholar
2 Chrubasik-Hausmann S. Schwarzkümmel. https: / /www.uniklinik freiburg.de/fileadmin/mediapool/08_institute/rechtsmedizin/pdf/Addenda/Schwarzkümmel.pdf Referentielink Ris PubMed
3 Dwarampudi LP, Palaniswamy D, Nithyanantham M, Raghu PS. Antipsoriasisactiviteit en cytotoxiciteit van ethanolisch extract van Nigella sativa- zaden. Pharmacogn Mag 2012; 8: 268-272 Referentielink RisCrossref PubMed- zoekopdracht in Google Scholar
4 Elmaci I, Altinoz MA. Thymoquinone: een eetbare redoxactieve chinon voor de farmacotherapie van neurodegeneratieve aandoeningen en gliale hersentumoren. Een kort overzicht. Biomed Pharmacother 2016; 83: 635-640
Referentielink Ris Crossref PubMed- zoekopdracht in Google Scholar
5 El Rabey HA, Al-Seeni MN, Bakhashwain AS. De antidiabetische activiteit van Nigella sativa en propolis op streptozotocine-geïnduceerde diabetes en diabetische nefropathie bij mannelijke ratten. Evid Based Complement Alternat Med 2017; 2017: 5439645 Referentielink Ris  PubMed- zoekopdracht in Google Scholar
6 Gholamnezhad Z, Rafatpanah H, Sadeghnia HR, Boskabady MH. Immunomodulerende en cytotoxische effecten van Nigella sativa en thymoquinone op rattensplenocyten. Food Chem Toxicol 2015; 86: 72-80  Referentielink Ris  Crossref PubMed- zoekopdracht in Google Scholar
7 Hebi M, Zeggwagh N, Hajj L. et al. Cardiovasculair effect van Nigella sativa L. waterig extract bij normale ratten. Drugsdoelstellingen voor cardiovasculaire hematolstoornissen 2016; 16: 47-55
Referentielink Ris Crossref PubMed- zoekopdracht in Google Scholar
8 Jaarin K, Foong WD, Yeoh MH. et al. Mechanismen van de bloeddrukverlagende effecten van Nigella sativa- olie bij door L-NAME geïnduceerde hypertensieve ratten. Clinics (São Paulo) 2015; 70: 751-757
Referentielink Ris Crossref PubMed- zoekopdracht in Google Scholar
9 Khader M, Bresgen N, Eckl PM. In vitro toxicologische eigenschappen van thymoquinone. Food Chem Toxicol 2009; 47: 129-133 Referentielink Ris Crossref PubMed- zoekopdracht in Google Scholar
10 Majdalawieh AF, Fayyad MW. Immunomodulerende en ontstekingsremmende werking van Nigella sativa en thymoquinone: een uitgebreid overzicht. Int Immunopharmacol 2015; 28: 295-304
Referentielink Ris Crossref PubMed- zoekopdracht in Google Scholar
11 Majdalawieh AF, Fayyad MW. Recente ontwikkelingen in de antikankereigenschappen van Nigella sativa , een veelgebruikt voedingsadditief. J Ayurveda Integr Med 2016; (07): 173-180 Referentielink Ris PubMed- zoekopdracht in Google Scholar
12 Majdalawieh AF, Fayyad MW, Nasrallah GK. Anti-kanker eigenschappen en werkingsmechanismen van thymoquinone, het belangrijkste actieve ingrediënt van Nigella sativa . Crit Rev Food Sci Nutr 2017; 57: 3911-3928
Referentielink Ris Crossref PubMed- zoekopdracht in Google Scholar
13 Mohamed A, Waris HM, Ramadan H. et al. Amelioration of chronic relapsing experimental autoimmune encephalomyelitis (cr-eae) using thymoquinone - biomed 2009. Biomed Sci Instrum 2009; 45: 274-279 Reference Link Ris PubMedSearch in Google Scholar
14 Muralidharan-Chari V, Kim J, Abuawad A. et al. Thymoquinone modulates blood coagulation in vitro via its effects on inflammatory and coagulation pathways. Int J Mol Sci 2016; 17: 474 Reference Link Ris CrossrefPubMedSearch in Google Scholar
15 Sheikhbahaei F, Khazaei M, Rabzia A. et al. Protective effects of thymoquinone against methotrexate-induced germ cell apoptosis in male mice. Int J Fertil Steril 2016; 9: 541-547 Reference Link Ris PubMedSearch in Google Scholar
16 Somboonwong J, Yusuksawad M, Keelawat S. et al. Minimization of the risk of diabetic microangiopathy in rats by Nigella sativa . Pharmacogn Mag 2016; 12 (Suppl. 2): S175-180 Reference Link Ris CrossrefPubMedSearch in Google Scholar
17 Vlachojannis C, Chrubasik-Hausmann S, Hellwig E. et al. Activity of preparations from Spilanthes oleracea, propolis, Nigella sativa, and black garlic on different microorganisms involved in oral diseases and on total human salivary bacteria: A pilot study. Phytother Res 2018; 32: 1992-2001 Reference Link Ris CrossrefPubMedSearch in Google Scholar
18 Yuksel S, Tasdemir S, Korkmaz S. Protective effect of thymoquinone against cyclophosphamide-induced genotoxic damage in human lymphocytes. Bratisl Lek Listy 2017; 118: 208-211 Reference Link Ris PubMedSearch in Google Scholar
19 Zaoui A, Cherrah Y, Lacaille-Dubois MA. et al. Diuretic and hypotensive effects of Nigella sativa in the spontaneously hypertensive rat. Therapie 2000; 55: 379-382 Reference Link Ris PubMedSearch in Google Scholar
20 Zaoui A, Cherrah Y, Mahassini N. et al. Acute and chronic toxicity of Nigella sativa fixed oil. Phytomedicine 2002; 9: 69-74 Reference Link Ris CrossrefPubMedSearch in Google Schola

Mucuna en Parkinson

De ziekte van Parkinson (ZvP) is een zich geleidelijk aan ontwikkelende neurologische aandoening die wordt veroorzaakt door de afbraak van specifieke zenuwcellen in de hersenen. Met name de zwarte kern (substantia nigra) is aangedaan, waardoor er een tekort aan dopamine in het lichaam ontstaat met als gevolg verschijnselen als beven, spierstijfheid, problemen bij het lopen en bij de coördinatie. Er komen echter ook moeilijkheden op mentaal, emotioneel en cognitief gebied voor.

Mucuna pruriens (L.) DC. waarvan de bonen in de ayurveda, de traditionele Indiase geneeskunst, al eeuwenlang worden gebruikt voor de behandeling van stoornissen in het centrale zenuwstelsel, waaronder de ZvP  – staat in dit verband in de belangstelling. M. pruriens bevat naast een natuurlijke hoeveelheid levodopa [5] ook andere stoffen*, die mogelijk zelf werkzaam zijn bij de ZvP dan wel het effect van levodopa versterken met minder bijwerkingen dan de reguliere medicamenteuze behandeling. Dit bleek uit resultaten van de eerste pilot-onderzoeken met preparaten van M. pruriens. Deze inhoudsstoffen zouden niet alleen de plant, maar ook kwetsbare dierlijke en humane cellen tegen oxidatieve schade kunnen beschermen.

Oxidatieve stress bij de ziekte van Parkinson 

De exacte oorzaken voor het ontstaan van de ZvP zijn nog niet helder. Potentieel etiologische factoren als veroudering, genetische predispositie en toxische stoffen uit bijvoorbeeld de voeding of het milieu dragen bij aan specifieke kwetsbaarheden in de hersenen. De nieuwste wetenschappelijke inzichten duiden echter steeds meer op een gemeenschappelijk pathofysiologisch mechanisme. Een mitochondriale ontregeling en de daarmee samenhangende oxidatieve stress [13] blijken thans de cruciale factoren in het ziekteproces bij de ZvP. Hersencellen van de substantia nigra, die dopamine aanmaken, zijn extra gevoelig voor oxidatieve stress door uiteenlopende risicofactoren die in een delicate balans met elkaar verkeren. Een endogene of exogene oxidatieve stimulus kan al gauw tot een ontsporing en de vorming van diverse vrije radicalen leiden. Deze vrije radicalen brengen op hun beurt grote schade toe aan DNA, aan membranen (met name de lipiden), eiwitten en uiteindelijk aan de hersencellen zelf en kunnen zo de ZvP bevorderen. Deze bevindingen passen in de door natuurartsen gelanceerde oude antioxidantenhypothese. De keuze van een therapie met antioxidanten lijkt daarom de aangewezen weg, niet alleen voor behandeling van symptomen, maar ook voor neuroprotectieve doeleinden, om verdere afbraak van hersencellen zoveel mogelijk te voorkomen.

*Behalve levodopa bevatten de bonen tetrahydro-isochinolinen, noradrenaline en misschien ook tryptaminederivaten zoals serotonine, die als neurotransmitters bij overdracht van signalen binnen de hersenen betrokken zijn. Over het al of niet voorkomen van tryptamine afgeleide stoffen als serotonine zijn echter tegengestelde resultaten gepubliceerd. Andere belangrijke inhoudsstoffen zijn de antioxidanten co-enzym Q10 [3, de gereduceerde vorm van nicotine adenine dinucleotide (NADH), glutathion (GSH) en polyfenolen/ ijzerchelatoren. Al deze antioxidanten vervullen een specifieke functie in de mitochondriale elektronentransportketen en de energieproductie in de mitochondriën 

Enkele onderzoeken

• Misra L, Wagner H. Extraction of the bioactive principles from Mucuna pruriens seeds. Ind J Biochem Biophys 2007;44:56-60. 
• Latté KP. Mucuna pruriens (L.)DC. – Die Juckbohne. Ztsch Phytother 2008;29:199-206. 8 Kasture S, Pontis S, Pinna A, Schinto N, Spina L, Longoni R, Simola N, Ballero M, Morelli M. Assessment of symptomatic and neuroprotective efficacy of Mucuna pruriens seed extract in rodent model of Parkinson’s disease. Neurotox Res 2009;15:111-22. 
• Anoniem. An alternative medicine treatment for Parkinson’s disease: results of a multicenter clinical trial. HP-200 in Parkinson’s disease study group. J Altern Complement Med 1995;1(3):249-55. 
• Manyam BV, Parikh KT. HP-200: a herbal drug for treatment of Parkinson’s disease. Parkinson Magazine 1997;8:10-11

https://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/57964-mucunabonen-bij-de-ziekte-van-parkinson.html

Roken tegen Parkinson? En andere kruiden?

Hoe ongeloofwaardig het ook klinkt, het is echt waar volgens NRC-columnist en oud-hoogleraar Martijn Katan: onderzoek toont aan dat roken de kans op parkinson verkleint. Dat effect wordt niet verklaard door andere verschillen tussen rokers en niet-rokers. Ook matige alcoholconsumptie zou beschermend kunnen werken tegen parkinson.

Dat betekent niet dat we maar weer massaal moeten gaan roken en drinken. De winst tegen parkinson wordt namelijk teniet gedaan door de grotere risico's op andere ziektes.
Bewegen verlaagt de kans op parkinson en verzacht de symptomen bij degenen die al gediagnosticeerd zijn. Maar, waarschuwt Katan, sporten als rugby en boksen met een risico op hersenschudding verhogen het risico juist weer.

Katan wijst er verder op dat koffiedrinkers minder kans hebben op parkinson, zonder andere ziektes te veroorzaken. Over voeding wordt gezegd dat melkconsumptie mogelijk de kans op parkinson verhoogt, hoewel dit niet overtuigend is bewezen. Biologisch eten, met minder bestrijdingsmiddelen, helpt misschien ook maar lijkt de kans om geen parkinson te krijgen maar weinig te verlagen.

Katan zette deze feiten op een rij omdat hij wil duidelijk maken dat we altijd ergens last van kunnen krijgen en dat een tegenstrategie weer andere effecten oproept. Omdat we ouder worden, komen nieuwe kwalen op waar we iets tegen willen doen. 

Katan is van mening dat parkinson voornamelijk te wijten is aan verdere vergrijzing. Het lijkt vaker voor te komen omdat mensen ouder worden. Hij denkt dat leeftijdsgebonden aandoeningen zoals parkinson en dementie onvermijdelijk zijn. Hoe het ook zij: het op een zuipen en drinken zetten tegen parkinson is een slecht idee.

Enkele kruiden en voedingssupplementen  bij ziekte van Parkinson

Omega-3 vetzuren ondersteunen de prikkeloverdracht
Voor een gezonde hersenstofwisseling hebben de neuronen voldoende omega-3 vetzuren nodig. Omega-3 vetzuren ondersteunen de prikkeloverdracht onder invloed van dopamine en remmen de productie van ontstekingsbevorderende en neuronbeschadigende stoffen.

Ginkgo biloba voor een betere doorbloeding

Dit kruid is een sterke antioxidant en verbetert de doorbloeding van de hersenen. Het kan ondersteunen bij de aanmaak van dopamine. Aanbevolen dosering die vaak worden genoemd is twee maal daags 80 mg.

Brahmi (Bacopa monniera) bekend vanuit de Ayurveda

Dit Ayurvedische kruid wordt in de Ayurvedische geneeskunde voor diverse neurologische klachten en aandoeningen. Het is een sterke antioxidant en verbetert de doorbloeding in de hersenen. Het helpt de stemming en geheugen verbeteren. Aanbevolen dosering die vaak worden genoemd is twee maal daags 100-200 mg.

Parkinson en Mucuna pruriens

Mucuna pruriens is een plant waarvan bestanddelen deel uitmaken van tenminste 200 verschillende ayurvedische preparaten. Mucuna pruriens preparaten worden reeds honderden jaren gebruikt in de traditionele ayurvedische geneeskunde. Het preparaat heeft een duidelijke werking op diverse systemen voor overdracht van zenuwprikkels (neurotransmitter systemen), waaronder het dopaminesysteem.

In 2004 werden de eerste belangrijke behandelresultaten van een placebo-gecontroleerde klinische studie gepubliceerd. Het ging om de effecten van 15 en 30 gram van een preparaat van deze zaden bij patiënten met de ziekte van Parkinson. Die resultaten waren bemoedigend. 

Alfa liponzuur geeft bescherming door het voorkomen van te laag glutathiongehalte

Schade door vrije radicalen wordt gezien als een cruciale factor in het ontstaan en verergeren van de ziekte van Parkinson. Er is sprake van een verlies van zenuwcellen in de substantia nigra in de hersenen. Een belangrijk verschijnsel dat optreedt in deze cellen bij het begin van de ziekte van Parkinson is verlies van de meest voorkomende antioxidant in het lichaam, glutathion (GSH). Omdat de cellen door dit GSH-tekort niet langer beschermd zijn tegen radicalen treedt er een verstoring op van de functie van de mitochondriën, de “energieleveranciers” van de cel.

Vooral de remming van de mitochondriën door de verhoogde radicalenbelasting leidt tot deze stoornis. Uiteindelijk sterft de cel. Onderzoek heeft aangetoond dat de cellen beschermd werden door R-alfa-liponzuur aan de cellen toe te voegen na wegvallen van GSH. Er trad veel minder verstoring op van de

mitochondriën. De voedingsstof R- alfa-liponzuur biedt aanwijzingen voor een beschermende rol bij patiënten met de ziekte van Parkinson.

https://sites.google.com/site/kruidwis/fytotherapie/parkinson-ziekte-van

Majoraan bij de ziekte van Parkinson

Majoraan bij de ziekte van Parkinson: heeft dat zin? Een studie laat zien wat het effect is op symptomen die bij de ziekte voorkomen.

Majoraan (Origanum majorana) is een groenblijvende plant uit de laurierfamilie (Lauraceae) die traditioneel zowel culinair als medicinaal wordt gebruikt. Bij een pilotstudie werd het effect van majoraantoediening bij patiënten met parkinson onderzocht. Bij deze neurodegeneratieve ziekte sterven dopaminerge neuronen massaal af. Dit leidt tot motorische klachten zoals tremor, stijfheid en vertraagde bewegingen en tot niet-motorische klachten zoals cognitieve problemen en stemmingsstoornissen.

Bij deze pilotstudie ontvingen 30 patiënten met de ziekte van Parkinson dagelijks een thee van majoraan. Het betrof hier een aftreksel van 5 gram gedroogde majoraanblaadjes op 100 ml kokend water, die de onderzoekers gedurende 15 minuten lieten trekken. 30 andere patiënten ontvingen een placebo met een sterk verdund afkooksel van majoraanstelen. Alle deelnemers bleven hiernaast ook hun reguliere medicatie nemen. Symptomen van parkinson werden gemeten met behulp van de Unified Parkinson’s Disease Rating Scale (UPDRSIII), de Non-Motor Symptom Scale (NMSS) en de Beck Depression Inventory (BDI).
Na 30 dagen waren de scores voor de niet-motorische symptomen (NMSS en BDI) significant verminderd in de interventiegroep. Ook de score op de UPDRSIII verminderde, maar deze afname was niet significant. In de placebogroep werd geen verschil gevonden in de scores voor en na de studie. In geen van beide groepen werden bijwerkingen geconstateerd.

Hieruit concludeerden de onderzoekers dat een thee van majoraan in combinatie met medicatie mogelijk kan helpen bij de vermindering van niet-motorische klachten. Wellicht zou het ook de motorische klachten kunnen verbeteren bij gebruik gedurende een langere termijn. Om dit verband verder te onderzoeken, is echter meer en veel grootschaliger onderzoek nodig, waarbij het gebruik van majoraanthee bij de ziekte van Parkinson gedurende een langere periode en bij veel meer patiënten wordt onderzocht.

Artikel uit Nederlands Tijdschrift voor Fytotherapie 2023 nr. 2 van Liesbeth Veldman

Chahra C. et al. The effect of Origanum majorana tea on motor and non-motor symptoms in patients with idiopathic Parkinson’s disease: A randomized controlled pilot study. Parkinsonism Relat Disord. 2021;91:23-27.

Over origanum majorana / Majoraan

Plantenmiddeltjes komen en plantenmiddeltjes gaan, maar uiteindelijk blijven ze ooit en ergens toch bestaan. Zo’n middeltje dat komt en gaat is de majoraanzalf, die zeker in Duitsland een veel gebruikt geneeskruid geweest is.

Majoraan botanisch

Eerst wat misverstanden rond dit plantengeslacht ophelderen. De plant waar wij het hier over hebben, noemt met zijn officiële naam Origanum majorana L. of Majorana hortensis Moench en is nauw verwant aan Origanum vulgare L. of Wilde marjolein. De namen Oregano, Marjolein en majoraan worden nogal eens, ten onrechte, door mekaar gebruikt.

Misschien is het omdat deze geneeskrachtige plant vroeger in elke keuken gebruikt werd voor het kruiden van vette spijzen, zoals gebakken aardappels, worst en vette vleesgerechten. Misschien is het ook gewoon door toeval omdat er niks anders bij de hand was en omdat lekker ruikende kruiden altijd heel populair waren, maar de majoraan werd in de Duitstalige landen een bijzonder huismiddel. Men maakte er een zalf van die met succes gebruikt werd bij hardnekkige verkoudheden bij baby's en bovendien tegen winderigheid bij baby's die borst- of flessenvoeding krijgen. Ook tegen zenuwpijnen bij volwassenen, tegen reuma en bij verstuikingen werkt de majoraanzalf pijnverzachtend. De zalf is ook bij het 'openbreken' van gezwellen heel nuttig. Het hoge percentage etherische olie in de majoraan staat garant voor de werkzaamheid.

Recept majoraanzalf

Het recept om zelf majoraanzalf te maken: over 3 theelepels gedroogde, verpulverde majoraan , een eetlepel wijngeest of spiritus (alcohol van 40%) gieten. Het mengsel enkele uren laten staan, en dan vermengen met 2 eetlepels verse ongezouten boter. Dan ongeveer 5 minuten au bain marie verhitten, door een stukje verbandgaas zeven en laten afkoelen. De zalf is dan klaar om te gebruiken.

https://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/39688-majoraanzalf-zoet-en-verzachtend.html

Paprika's kunnen beschermen tegen de ziekte van Parkinson

Het zou zomaar kunnen dat mensen die vaak paprika's of pepers eten hun kans op de ziekte van Parkinson fors verminderen. Dat suggereert een epidemiologische studie die onderzoekers van de University of Washington hebben gepubliceerd in de Annals of Neurology. In paprika's en pepers, maar ook in tomaten, zitten nicotine, capsaicin en andere stoffen die hersencellen beschermen.

Parkinson

In de eerste stadia van de ziekte van Parkinson sterven hersencellen af die dopamine produceren. Daardoor krijgen Parkinsonpatiënten steeds meer moeite met bewegen, worden hun spieren stijf en pijnlijk, en kunnen ze het plezier in het leven of het vermogen verliezen om beslissingen te nemen.

Roken en meeroken beschermt tegen de ziekte van Parkinson, en dat komt waarschijnlijk doordat tabaksrook nicotine bevat. [Mov Disord. 2012 Jul;27(8):947-57.]. Dat wil niet zeggen dat roken 'dus' gezond is: de kans dat je door roken geen Parkinson zult krijgen is betrekkelijk klein, de kans dat je door roken jong zult overlijden aan kanker aanzienlijk.

Nu zit er ook in planten uit de nachtschade-familie - aardappels, aubergine, tomaten, paprika en pepers - per kg 2 tot 7 microgram nicotine. Bij een normaal dieet consumeer je al snel meer dan 1 microgram nicotine per dag, en enkele procenten van de bevolking consumeren zelfs meer dan 2 microgram nicotine per dag. [J Agric Food Chem. 1999 Aug;47(8):3113-20.] Om je een idee te geven: als je drie uur in een kamer zit waarin tabaksrook in de lucht zweeft, dan consumeer je 1 microgram aan nicotine. [N Engl J Med. 1993 Aug 5;329(6):437.]

Studie

De onderzoekers vroegen zich af of mensen die veel nachtschadeplanten eten minder vaak Parkinson krijgen, en vergeleken de voedingsgewoonten van 490 mensen waarbij artsen zojuist de ziekte van Parkinson hadden vastgesteld met die van een controlegroep.

Resultaten

De onderzoekers ontdekten dat groene, gele en rode paprika's en pepers beschermen tegen Parkinson. Tomaten doen dat in mindere mate, aardappels en aubergines beschermen niet. Mensen die dagelijks paprika's of pepers eten halveren zo ongeveer hun kans op de ziekte van Parkinson ten opzichte van mensen die dat nooit doen. Vooral als je niet rookt is de beschermende werking van pepers en paprika aanzienlijk.

Anatabine

De onderzoekers houden de mogelijkheid open dat de beschermende werking van paprika en peper niet alleen wordt veroorzaakt door nicotine. In paprika zit ook de nicotine-analoog anatabine [structuurformule hiernaast]. In dierstudies remt anatabine de ziekte van Alzheimer, en wie-weet doet anatabine dat ook met de ziekte van Parkinson. [Eur J Pharmacol. 2011 Nov 30;670(2-3):384-91.]

Capsaicin

Een andere groep stoffen in paprika en peper is die van de capsaicin-analogen. Die stoffen prikkelen de receptor TRPV1. Volgens sommige studies kan capsaicin in hoge concentraties hersencellen via die receptor beschadigen, maar er zijn ook dierstudies waarin capsaicin dopamine-producerende hersencellen juist beschermt. [Brain Res Bull. 2012 Nov 1;89(3-4):92-6.]

Slot

"Epidemiological studies may shed further light on our somewhat novel hypothesis and findings", besluiten de onderzoekers. "Although they are consistent with the well-established inverse association between Parkinson's disease and tobacco use, it remains unknown whether nicotine reduces Parkinson's disease risk and whether TRPV1 agonists, including those in peppers, are neuroprotective or neurotoxic."

"Replication of our findings will be needed to strengthen causal inferences that might eventually lead to dietary or pharmaceutical interventions designed to help prevent Parkinson's disease."

Bron: Ann Neurol. 2013 Sep;74(3):472-7.

Uit een andere voorlopige studie blijkt ook dat voeding rijk aan rode pepers geheugenverlies en de ziekte van Alzheimer wellicht kan tegengaan. Geheugenachteruitgang als gevolg van opeenhoping van bèta-amyloïd tussen de zenuwcellen in de hersenen en daardoor een slechte perfiere glucose homeostase en insulineresistentie in de hersenen, wordt tegengegaan zo blijkt uit de studie door dagelijkse voeding aangevuld met rode peper extracten, rijk aan capsaïcine. Rode pepers blokkeren de fosforylering van tau-eiwitten en de opeenhoping van bèta-amyloïd, de kenmerken van de ziekte van Alzheimer.

Bron: Red peppers with moderate and severe pungency prevent the memory deficit and hepatic insulin resistance in diabetic rats with Alzheimer’s disease. Hye Jeong Yang, Dae Young Kwon, Min Jung Kim, Suna Kang, Na Rang Moon, James W Daily & Sunmin Park. Nutrition & Metabolism volume 12, Article number: 9 (2015)