Posts tonen met het label paardenbloem.. Alle posts tonen
Posts tonen met het label paardenbloem.. Alle posts tonen

vrijdag, januari 09, 2026

Over bitterstoffen

Plantaardige bitterstoffen behoren tot een heterogene groep stoffen die als enige gemeenschappelijke eigenschap hun bittere smaak hebben. De intensiteit van deze bitterstoffen varieert per plant. Sommige planten hebben een bitterwaarde van 1:10.000, zoals gentiaan, absint, artisjok of duivelsklauw, wat betekent dat 1 gram van het kruid nog steeds als bitter waarneembaar is in 10 liter water. 

Helaas zijn de groenten die we tegenwoordig in de winkels vinden, door veredeling grotendeels veranderd, waardoor ze nauwelijks nog bittere stoffen bevatten. Toch leveren bittere stoffen een belangrijke bijdrage aan een gezonde spijsvertering, zoals de volksmond al zegt. Vandaar het gezegde: "Bitter in de mond, gezond in de maag."

Hoe werken bitterstoffen?

De effecten van bittere stoffen op de spijsvertering zijn zeer uiteenlopend:

  • Ze stimuleren een verhoogde speekselproductie in de speekselklieren, wat leidt tot een betere voorvertering van voedsel in de mond.
  • In de maag zorgen de bittere stoffen voor een verhoogde afscheiding van maagsap en een verhoogde bloedtoevoer naar het maagslijmvlies.
  • De lever produceert meer gal en de galafgifte door de galblaas neemt toe, wat onder andere de vetvertering ten goede komt.
  • De peristaltiek van de maag en darmen wordt gestimuleerd, wat leidt tot een verbeterd transport van de maag- en darminhoud.
  • Ze verminderen ook een opgeblazen gevoel en zouden mogelijk de trek in zoetigheid doen afnemen.
  • In de traditionele Chinese geneeskunde (TCM) worden ze al sinds jaar en dag gewaardeerd als verfrissend, stimulerend, energiegevend en verwarmend.
  • Ze worden over het algemeen beschouwd als toniserend, wat betekent dat ze het hele organisme versterken, de spankracht van een orgaan verbeteren.

In tegenstelling tot de gecultiveerde varianten van onze groenten, bevatten veel medicinale en wilde planten nog steeds natuurlijke bitterstoffen. Je kunt ze als thee drinken om ze door je lichaam te laten opnemen. Het gebruik ervan in druppelvorm is zelfs nog eenvoudiger en handiger.

Enkele geneeskrachtige planten die bittere stoffen bevatten

Er zijn tegenwoordig diverse zogenaamde bittermiddelen commercieel verkrijgbaar in de vorm van bittere druppels. Als u zelf bittere druppels wilt maken, kunt u de werking ervan beïnvloeden. Verschillende planten zijn hiervoor geschikt:

Paardenbloem (Taraxacum sect. Ruderalia) : De wortel van de paardenbloem wordt gebruikt voor de bittere kruidendruppels. Wanneer deze in het voorjaar wordt opgegraven, zou de bitterheidswaarde 100 zijn, en vaak zelfs nog hoger. In de herfst bevat de paardenbloemwortel aanzienlijk minder bittere stoffen. Het stimuleert de eetlust, bevordert de galstroom, stimuleert de stofwisseling en helpt bij de spijsvertering. Commissie E beveelt het onder andere aan bij stoornissen in de galstroom en bij een opgeblazen gevoel en winderigheid. Tip: Paardenbloemblaadjes bevatten ook bittere stoffen en smaken licht bitter. Je kunt bijvoorbeeld fijngesneden paardenbloemblaadjes direct aan een salade toevoegen om je spijsvertering op een milde manier te stimuleren.

Duizendblad (Achillea millefolium L.)  De bloemen worden gebruikt voor de bittere tonicumdruppels. Duizendblad heeft een bitterheidswaarde tussen 3000 en 5000. De HMPC beveelt het aan als traditioneel middel tegen milde krampen in het maag-darmkanaal. Bovendien stimuleren de bloemen van duizendblad de eetlust.

Artisjok (Cynara cardunculus L.)  Voor bittere kruidendruppels worden de bladeren van de artisjokbloem gebruikt, met name de medicinale artisjok. De bitterheid van artisjokbladeren is maar liefst 10.000! Artisjokbladeren hebben een bijzonder sterk effect op de galproductie en -afvoer, wat leidt tot een betere vetvertering. Bovendien stimuleren de actieve bestanddelen in artisjokbladeren de aanmaak van spijsverteringsenzymen in de alvleesklier en beschermen ze levercellen en bevorderen ze hun regeneratie.

Echte kamille (Matricaria recutita L.)  Hoewel de bloemen zelf weinig bittere stoffen bevatten, is het toch gunstig om ze toe te voegen aan de druppels met bittere kruiden. Kamille heeft krampstillende, gasverdrijvende en antimicrobiële eigenschappen, waardoor het de werking van de bittere kruiden aanvult.

Pepermunt (Mentha x piperita L.)  De bladeren bevatten nauwelijks bittere stoffen, maar worden door de HMPC aanbevolen voor inwendig gebruik bij dyspeptische indigestie en winderigheid. Ze versnellen de maaglediging en worden in de traditionele geneeskunde ook gebruikt tegen misselijkheid. Met deze effecten vormt pepermunt een perfecte aanvulling op uw bittere kruidendruppels. En tot slot verbetert het ook nog eens de smaak.

Bitterdruppels voor de spijsvertering

Ingrediënten

  • 15 g paardenbloemwortel
  • 15 g duizendbladbloemen of bloeitoppen
  • 10 g artisjokbladeren
  • 5 g kamillebloemen
  • 5 g pepermuntblaadjes
  • ongeveer 250 ml alcohol van 40% (bijv. wodka of witte rum)
materiaal
  • snijplank
  • mes, mortier, vijzel
  • keukenweegschaal met de fijnst mogelijke schaalverdeling, indien mogelijk nauwkeurig tot op de gram.
  • maatbeker
  • bokaal met glazen deksel (weckpot of apothekersfles)
  • theefilterzakjes of een (fijne) zeef
  • doseerfles met druppelaar of sproeikop
  • labels

Bereiding

Hak de wortel en gedroogde kruiden zo fijn mogelijk. Doe ze in een vijzel met een beetje alcohol en maal ze zo fijn mogelijk. Doe de gemalen kruiden in de bokaal en voeg de alcohol toe. Voeg indien nodig nog wat alcohol toe; de ​​kruiden moeten volledig ondergedompeld zijn en lichtjes kunnen drijven. Plak een etiket met de infusiedatum op de bokaal. Laat  7-10 dagen op een lichte, maar niet te zonnige plek staan. Schud de pot dagelijks voorzichtig om ervoor te zorgen dat de actieve ingrediënten goed verdeeld zijn in de oplossing.

Zodra de trektijd voorbij is, giet u het mengsel door een theefilter in een glazen pot. Knijp het filter goed uit. Vul vervolgens de doseerfles met de tinctuur en voorzie deze van een etiket (naam van de tinctuur en bereidingsdatum). Bewaard op een koele, donkere plaats is de bittertinctuur een jaar houdbaar. 

Bij acute spijsverteringsproblemen kunt u 10-15 druppels ongeveer 30 minuten voor de maaltijd innemen. Als deze dosering onvoldoende is, kunt u deze verhogen tot 20-25 druppels. De werking van bittere stoffen verschilt sterk van persoon tot persoon, dus iedereen moet experimenteren om de dosering te vinden die voor hem of haar het beste werkt. U kunt de spijsvertering ook ondersteunen met 15 druppels van uw tinctuur vóór een grote, feestelijke maaltijd.

Tip : Wodka of witte rum zijn bijzonder geschikt voor een tinctuur omdat ze een neutrale smaak hebben. Voor het extraheren van de kruiden raad ik aan om potten met schroefdeksels te gebruiken waarvan de afsluiting geen pvc of weekmakers bevat. Deze zijn gemakkelijk te herkennen aan de blauwe rand aan de binnenkant. Zelfs als de pot eerder een alcoholische drank heeft bevat, is dit type pot nog steeds geschikt. Ik gebruik geen potten met andere deksels, omdat de alcohol er mogelijk kankerverwekkende weekmakers uit kan laten vrijkomen.



donderdag, april 22, 2021

Paardenbloem bloeit

De paardenbloem bloeit. Het moment om van de bloemen een soort honing te maken. De grootste geneeskracht zit echter wel in de wortel en die kun je best in de herfst oogsten.

In de paardenbloem zitten de volgende inhoudsstoffen: bitterstoffen, flavonoiden, cumarine, fytosterolen, inuline, fructose (lente 18% en herfst 40%), veel eiwit, magnesium, fosfor, kalium, vitamine C en slijmstoffen (1,1 %) .   Wortels zijn te oogsten van september tot maart en veel voedingsstoffen zitten in de wortels. De paardenbloem bevordert de galsecretie en helpt bij jicht, reuma en vooral bij leverklachten. De plant heeft een stimulerende werking op lever en gal en werkt vochtafdrijvend ( de Franse naam voor paardenbloem verwijst hiernaar: pis-en-lit oftewel bedplasser. In de volksgeneeskunde wordt de paardenbloem gebruikt als mild afvoerend, zogenaamd bloedreinigend middel en als middel tegen spijsverteringsklachten (bitterstoffen).

 Uitwendig wordt de plant gebruikt bij huidziektes, waaronder eczeem. Het witte sap uit de stengel kan worden gebruikt om wratten mee te behandelen. In sommige bronnen wordt gesproken dat paardenbloemsap zou helpen tegen puisten. Over het witte sap moet wel worden opgemerkt dat het bij inwendig gebruik (eten), vooral bij kinderen, kan leiden tot misselijkheid, braken en diarree. Ook moet het sap niet in de ogen komen.

In 2011 werd een studie gepubliceerd in Journal of Ethnopharmacology waarin het effect van thee uit paardenbloemwortel op leukemiecellen werd onderzocht. Thee bleek apoptosis, oftewel het proces van geprogrammeerde celdood, in leukemiecellen in gang te zetten. Kenmerkend voor apoptosis is dat “foute cellen” wel en “gezonde cellen” niet uiteenvallen. Voorzichtig stelden de onderzoekers dat men zou moeten overwegen paardenbloem als een potentieel kankermedicijn te beschouwen. 

Ook in 2011, verscheen in the International Journal of Oncology onderzoek waarin geconcludeerd werd dat paardenbloem de groei van prostaatkankercellen onderdrukt. En in hetzelfde jaar werd onderzoek van de afdeling Chemie en Biochemie van de Windsor Universiteit in Ontario (Canada) gepubliceerd dat heeft aangetoond dat extracten van paardenbloemwortel apoptosis bij menselijke melanoom cellen veroorzaakt. In hun eerste laboratoriumonderzoek zorgde het extract ervoor dat kankercellen binnen 48 uur begonnen te desintegreren, terwijl er geen gezonde cellen uiteenvielen. Een continue lage dagelijkse dosis wortelextract doodde uiteindelijk alle kwaadaardige cellen maar geen gezonde. Deze hoopvolle eerste positieve resultaten in het laboratorium hebben geleid tot meer gesubsidieerd wetenschappelijk onderzoek. Een volgende stap is onderzoek bij proefdieren en mensen. De resultaten bij patiënten moeten worden afgewacht voordat met meer zekerheid over de werkzaamheid van paardenbloemen uitspraken gedaan kunnen worden.

BLADEREN

Dierstudies toonden aan dat extracten bereid uit de bladeren krachtige diuretische eigenschappen bezitten. Deze werking is beduidend sterker dan van extracten bereid uit de wortels van de plant. Deskundigen schrijven deze diuretische werking toe aan het hoge kaliumgehalte van de bladeren. De diuretische en saluretische werking van een vloeibaar extract van de plant bleek qua werking maar niet qua bijwerking vergelijkbaar met furosemide (regulier diureticum). Dierstudies toonden eveneens cholagoge en choleretische eigenschappen aan. Inname van afkooksels van verse bladeren veroorzaakte een verdubbeling van de galproductie!

WORTEL

Vervolgonderzoeken met wortelextracten brachten eveneens cholagoge en choleretische eigenschappen aan het licht. Ook deze dierstudies toonden een vermeerdering van de galproductie aan. Humane studies bewezen dat de wortel de lever- en galfunctie stimuleert. Van Hellemont stelt dat de galsecretie toeneemt met een factor 2 tot 4. Hij meent dat de plant preventief toe te passen is bij patiënten met een predispositie tot galsteenvorming. Zij dienen daartoe wortelextracten een aaneengesloten periode te gebruiken. De beïnvloeding van de algemene stofwisseling en van de celfunctie door de vele enzymen uit de plant zou -volgens Van Hellemont- gunstig uitwerken op de leveren galfunctie. De wortel werkt alleen preventief en bezit geen galsteenoplossende eigenschappen! 

Aanvullend wetenschappelijk dieronderzoek bewees dat extracten van de hele plant bij dieren ontstekingsremmend en tumorremmend werken. Uit humane studies bleek dat plantenextracten met succes toe te passen zijn bij de behandeling van virale hepatitis. Verschillende auteurs vermelden voor de gehele plant de indicaties lever- en/ of galfunctiestoornissen, ontstekingen van de huid, psoriasis, hepatitis, ziekte van Pfeiffer, leverzwelling, levercirrose, hepatopathie, constipatie, bonkende hoofdpijn vanuit de ooghoeken omhoog over het voorhoofd naar de slapen, dyskinese van de galwegen, cholecystitis, cholecystopathie en cholelithiasis (preventief).

JANG, J., ET.AL., 2011. Suppression of growth and invasive behavior of human prostate cancer cells by ProstaCaidTM: Mechanism of activity. In: International Journal of Oncology 38(6): pp. 1675-82.

OVADIE, P., ET.AL., 2011. Selective induction of apoptosis through activation of caspase-8 in human leukemia cells (Jurkat) by dandelion root extract, The Journal of Ethnopharmacology. January 2011; 133(1): 86-91.

CHATTERJEE, S.J., ET.AL., 2011. The efficacy of dandelion root extract in inducing apoptosis in drug-resistant human melanoma cells. In: Evidence-based Complementary and Alternative Medicine, 2011; 2011: 129045.