Posts tonen met het label tinctuur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tinctuur. Alle posts tonen

vrijdag, januari 09, 2026

Over bitterstoffen

Plantaardige bitterstoffen behoren tot een heterogene groep stoffen die als enige gemeenschappelijke eigenschap hun bittere smaak hebben. De intensiteit van deze bitterstoffen varieert per plant. Sommige planten hebben een bitterwaarde van 1:10.000, zoals gentiaan, absint, artisjok of duivelsklauw, wat betekent dat 1 gram van het kruid nog steeds als bitter waarneembaar is in 10 liter water. 

Helaas zijn de groenten die we tegenwoordig in de winkels vinden, door veredeling grotendeels veranderd, waardoor ze nauwelijks nog bittere stoffen bevatten. Toch leveren bittere stoffen een belangrijke bijdrage aan een gezonde spijsvertering, zoals de volksmond al zegt. Vandaar het gezegde: "Bitter in de mond, gezond in de maag."

Hoe werken bitterstoffen?

De effecten van bittere stoffen op de spijsvertering zijn zeer uiteenlopend:

  • Ze stimuleren een verhoogde speekselproductie in de speekselklieren, wat leidt tot een betere voorvertering van voedsel in de mond.
  • In de maag zorgen de bittere stoffen voor een verhoogde afscheiding van maagsap en een verhoogde bloedtoevoer naar het maagslijmvlies.
  • De lever produceert meer gal en de galafgifte door de galblaas neemt toe, wat onder andere de vetvertering ten goede komt.
  • De peristaltiek van de maag en darmen wordt gestimuleerd, wat leidt tot een verbeterd transport van de maag- en darminhoud.
  • Ze verminderen ook een opgeblazen gevoel en zouden mogelijk de trek in zoetigheid doen afnemen.
  • In de traditionele Chinese geneeskunde (TCM) worden ze al sinds jaar en dag gewaardeerd als verfrissend, stimulerend, energiegevend en verwarmend.
  • Ze worden over het algemeen beschouwd als toniserend, wat betekent dat ze het hele organisme versterken, de spankracht van een orgaan verbeteren.

In tegenstelling tot de gecultiveerde varianten van onze groenten, bevatten veel medicinale en wilde planten nog steeds natuurlijke bitterstoffen. Je kunt ze als thee drinken om ze door je lichaam te laten opnemen. Het gebruik ervan in druppelvorm is zelfs nog eenvoudiger en handiger.

Enkele geneeskrachtige planten die bittere stoffen bevatten

Er zijn tegenwoordig diverse zogenaamde bittermiddelen commercieel verkrijgbaar in de vorm van bittere druppels. Als u zelf bittere druppels wilt maken, kunt u de werking ervan beïnvloeden. Verschillende planten zijn hiervoor geschikt:

Paardenbloem (Taraxacum sect. Ruderalia) : De wortel van de paardenbloem wordt gebruikt voor de bittere kruidendruppels. Wanneer deze in het voorjaar wordt opgegraven, zou de bitterheidswaarde 100 zijn, en vaak zelfs nog hoger. In de herfst bevat de paardenbloemwortel aanzienlijk minder bittere stoffen. Het stimuleert de eetlust, bevordert de galstroom, stimuleert de stofwisseling en helpt bij de spijsvertering. Commissie E beveelt het onder andere aan bij stoornissen in de galstroom en bij een opgeblazen gevoel en winderigheid. Tip: Paardenbloemblaadjes bevatten ook bittere stoffen en smaken licht bitter. Je kunt bijvoorbeeld fijngesneden paardenbloemblaadjes direct aan een salade toevoegen om je spijsvertering op een milde manier te stimuleren.

Duizendblad (Achillea millefolium L.)  De bloemen worden gebruikt voor de bittere tonicumdruppels. Duizendblad heeft een bitterheidswaarde tussen 3000 en 5000. De HMPC beveelt het aan als traditioneel middel tegen milde krampen in het maag-darmkanaal. Bovendien stimuleren de bloemen van duizendblad de eetlust.

Artisjok (Cynara cardunculus L.)  Voor bittere kruidendruppels worden de bladeren van de artisjokbloem gebruikt, met name de medicinale artisjok. De bitterheid van artisjokbladeren is maar liefst 10.000! Artisjokbladeren hebben een bijzonder sterk effect op de galproductie en -afvoer, wat leidt tot een betere vetvertering. Bovendien stimuleren de actieve bestanddelen in artisjokbladeren de aanmaak van spijsverteringsenzymen in de alvleesklier en beschermen ze levercellen en bevorderen ze hun regeneratie.

Echte kamille (Matricaria recutita L.)  Hoewel de bloemen zelf weinig bittere stoffen bevatten, is het toch gunstig om ze toe te voegen aan de druppels met bittere kruiden. Kamille heeft krampstillende, gasverdrijvende en antimicrobiële eigenschappen, waardoor het de werking van de bittere kruiden aanvult.

Pepermunt (Mentha x piperita L.)  De bladeren bevatten nauwelijks bittere stoffen, maar worden door de HMPC aanbevolen voor inwendig gebruik bij dyspeptische indigestie en winderigheid. Ze versnellen de maaglediging en worden in de traditionele geneeskunde ook gebruikt tegen misselijkheid. Met deze effecten vormt pepermunt een perfecte aanvulling op uw bittere kruidendruppels. En tot slot verbetert het ook nog eens de smaak.

Bitterdruppels voor de spijsvertering

Ingrediënten

  • 15 g paardenbloemwortel
  • 15 g duizendbladbloemen of bloeitoppen
  • 10 g artisjokbladeren
  • 5 g kamillebloemen
  • 5 g pepermuntblaadjes
  • ongeveer 250 ml alcohol van 40% (bijv. wodka of witte rum)
materiaal
  • snijplank
  • mes, mortier, vijzel
  • keukenweegschaal met de fijnst mogelijke schaalverdeling, indien mogelijk nauwkeurig tot op de gram.
  • maatbeker
  • bokaal met glazen deksel (weckpot of apothekersfles)
  • theefilterzakjes of een (fijne) zeef
  • doseerfles met druppelaar of sproeikop
  • labels

Bereiding

Hak de wortel en gedroogde kruiden zo fijn mogelijk. Doe ze in een vijzel met een beetje alcohol en maal ze zo fijn mogelijk. Doe de gemalen kruiden in de bokaal en voeg de alcohol toe. Voeg indien nodig nog wat alcohol toe; de ​​kruiden moeten volledig ondergedompeld zijn en lichtjes kunnen drijven. Plak een etiket met de infusiedatum op de bokaal. Laat  7-10 dagen op een lichte, maar niet te zonnige plek staan. Schud de pot dagelijks voorzichtig om ervoor te zorgen dat de actieve ingrediënten goed verdeeld zijn in de oplossing.

Zodra de trektijd voorbij is, giet u het mengsel door een theefilter in een glazen pot. Knijp het filter goed uit. Vul vervolgens de doseerfles met de tinctuur en voorzie deze van een etiket (naam van de tinctuur en bereidingsdatum). Bewaard op een koele, donkere plaats is de bittertinctuur een jaar houdbaar. 

Bij acute spijsverteringsproblemen kunt u 10-15 druppels ongeveer 30 minuten voor de maaltijd innemen. Als deze dosering onvoldoende is, kunt u deze verhogen tot 20-25 druppels. De werking van bittere stoffen verschilt sterk van persoon tot persoon, dus iedereen moet experimenteren om de dosering te vinden die voor hem of haar het beste werkt. U kunt de spijsvertering ook ondersteunen met 15 druppels van uw tinctuur vóór een grote, feestelijke maaltijd.

Tip : Wodka of witte rum zijn bijzonder geschikt voor een tinctuur omdat ze een neutrale smaak hebben. Voor het extraheren van de kruiden raad ik aan om potten met schroefdeksels te gebruiken waarvan de afsluiting geen pvc of weekmakers bevat. Deze zijn gemakkelijk te herkennen aan de blauwe rand aan de binnenkant. Zelfs als de pot eerder een alcoholische drank heeft bevat, is dit type pot nog steeds geschikt. Ik gebruik geen potten met andere deksels, omdat de alcohol er mogelijk kankerverwekkende weekmakers uit kan laten vrijkomen.



donderdag, maart 20, 2025

Nu daslookblad oogsten en tinctuur maken

Knoflook, daslook, kraailook.... Looksoorten werden reeds bij de Romeinen "allium" genoemd; maar ook "alium" of "aleum" was gebruikelijk. Mogelijk is allium van het Latijnse woord "olere", ruiken afgeleid. Het woord 'ursinum' is op het Latijnse ursinus (beer) terug te voeren. Reeds voor Linneaus werd deze aanduiding gebruikt; Plinius in zijn Historia Naturalis spreekt over een looksoort: "... silvestre (alium), quod ursinum volcano' . Ook Dodonaeus vermeld het derde geslacht van Look dat ' in Latijn Allium ursinum wordt genoemd. In Hoochduytsch Walt knobloch oder Knoblauch. In Neerduytsch Das Loock. In Franchois Aux d’ours/ ou Ail d;ours. Dit Loock schijnt wel te wesene dat loock dat Dioscorides Scorodoprassum heet/ oft als sommighe meynen dat Ampeloprasum. 

Daslook bevat net als knoflook en ui een aantal belangrijke werkzame stoffen, zoals zwavelhoudende verbindingen, flavonoïden (kaempferol en quercetine), vitaminen (vooral veel vitamine C), mineralen en chlorofyl.

De meest kenmerkende en belangrijke inhoudsstof is alliine, een zwavelhoudend aminozuurderivaat. Alline bevindt zich in intacte plantencellen. Op zichzelf is alliine geurloos en chemisch stabiel, maar zodra de plant wordt beschadigd (bijvoorbeeld door snijden, pletten of kauwen), komt het enzym alliinase vrij. Dit enzym zet alliine razendsnel om in allicine.  Allicine is de stof die verantwoordelijk is voor de kenmerkende geur en de bioactieve werking van daslook. Allicine is echter onstabiel. Wanneer allicine afbreekt door blootstelling aan zuurstof, warmte of oplosmiddelen zoals olie of alcohol, vormt het ajoenen (en andere stoffen), die ook biologische effecten hebben. Zowel allicine als ajoenen zijn interessante stoffen voor de gezondheid, met antimicrobiële, cardiovasculaire, neuroprotectieve en immuunversterkende effecten. 

Antimicrobiële werking

Allicine heeft een sterke antibacteriële, antivirale en schimmelwerende werking. Het kan pathogenen bestrijden zoals Staphylococcus aureus (waaronder MRSA), Escherichia coli en Candida-schimmels. De werking berust op de interactie van allicine met bacteriële enzymen, waardoor de stofwisseling van de ziekteverwekkers wordt verstoord.

Cardiovasculaire werking

Allicine bevordert de productie van stikstofmonoxide (NO), dat de bloedvaten ontspant en de bloeddruk verlaagt. Het remt het enzym (HMG-CoA-reductase) dat betrokken is bij de cholesterolproductie, waardoor het LDL-cholesterolgehalte daalt. Bovendien remt allicine trombocytenaggregatie en voorkomt zo bloedklonters, wat bescherming biedt tegen trombose en beroertes.

Immuunmodulerende en ontstekingsremmende werking

Allicine stimuleert macrofagen en T-cellen, wat de weerstand tegen virale en bacteriële infecties verhoogt. Het verlaagt ook ontstekingsmarkers, waardoor het ontstekingsremmend werkt bij chronische ontstekingen, artritis en auto-immuunziekten.

Neuroprotectieve werking

Allicine is een sterke antioxidant en beschermt zenuwcellen tegen schade door oxidatieve stress, wat mogelijk bijdraagt aan het verminderen van neurodegeneratieve aandoeningen zoals Alzheimer en Parkinson. Daarnaast ondersteunt het ontgifting in de lever, wat de hersenen indirect helpt door het verminderen van toxische belasting.

Allicine

Om optimaal van allicine te profiteren snijd of kneus je daslook en laat je het 10-15 minuten staan vóór inname. Zo wordt een maximale hoeveelheid allicine gevormd. Je eet het best rauw of voegt het toe aan het einde van de bereiding. Allicine is hittegevoelig en wordt bij hoge temperaturen afgebroken. Je kunt het combineren met gezonde vetten (zoals olijfolie), om de opname van vetoplosbare antioxidanten te verbeteren. Daslook kan ook gefermenteerd worden, wat de stabiliteit van zwavelverbindingen verlengt en probiotische voordelen heeft.

Allicine is matig oplosbaar in water (maar niet stabiel, omdat het snel degradeert) en matig oplosbaar in vetten (maar vormt zich snel om tot andere zwavelverbindingen zoals ajoenen). Het is wel goed oplosbaar (en stabiel) in alcohol, zoals ethanol. Om maximaal van de bioactieve stoffen en hun gezondheidsvoordelen te profiteren, kan je er dus een tinctuur van maken. Deze is ook nog eens lang houdbaar.

Deze daslooktinctuur ondersteunt de hartgezondheid en de immuniteit. Het is niet nodig maar wel interessant om aan de tinctuur nog twee andere planten toe te voegen, namelijk rode zonnehoed (Echinacea spp.) en gember (Zingiber officinale). Echinacea versterkt het immuunsysteem en helpt tegen infecties, wat de werking van daslook aanvult. Gember bevordert de circulatie en werkt ontstekingsremmend, wat de cardiovasculaire werking van de tinctuur ondersteunt. Bovendien bevordert gember de spijsvertering.

Wat heb je nodig?

  • ​handvol verse daslookblaadjes
  • 1 eetlepel gedroogde echinacea-wortel
  • 1 el gedroogde gemberwortel
  • 50 ml water
  • 50 ml pure ethanol van 96%
  • 1 eetlepel citroensap (verhoogt stabiliteit van allicine)

​Kneus de daslook en laat het 10 minuten rusten. Dit geeft het enzym alliinase de tijd om allicine te vormen. Meng de daslook met het water en laat 1 uur trekken om wateroplosbare stoffen (vitaminen, mineralen, flavonoïden) te extraheren. Voeg de gedroogde zonnehoed en gember toe aan de pot. Voeg daarna de alcohol en het citroensap toe. Sluit de pot goed af en zet deze op een donkere, koele plek gedurende 2-3 weken. Schud af en toe om de kruidenextractie te bevorderen. Zeef na 3 weken de tinctuur door een fijne doek, koffiefilter of fijne zeef. Bewaar in een donkere fles. Het is minstens 2 jaar houdbaar.

Je kan natuurlijk nu ook een goede tinctuur maken met alleen het blad van daslook of in de winter met de wortelbolletjes.

Doseringen:

  • Immuunversterkend: 15-20 druppels per dag, in een glas water, voor algemene weerstand.
  • Voor verkoudheden of infecties: 20 druppels, 3x per dag, in een glas water.
  • Ondersteuning voor de circulatie en hartgezondheid: 10 druppels per dag, in een glas water.
  • Spijsverteringsondersteuning: 15 druppels na een zware maaltijd.

maandag, september 30, 2013

Zagen, spitten, planten en tinctuur maken

Tussen het hout zagen door, even onze groentetuin spitten, verder wat jonge planten die her en der opkomen een plaatsje gegeven in onze nieuwe border. Een mooie afwisseling van zwaar, woest zaagwerk met verfijnd verzorgen van kwetsbare jonge planten. Zo moet het leven zijn!

Zaden van aartsengelwortel ontkiemen enthousiast in het najaar, liefst de zaden niet bewaren tot in het voorjaar, want dan ontkiemen ze nauwelijks nog. Ik plant er enkele over in potjes en enkele naar de nieuwe border. Verder scheur ik wilde marjolein, een roze bloeiende ooievaarsbek en valeriaan. Alle drie gemakkelijk te vermeerderen planten door het splitsen van de wortelstok. Veel wortels en wortelstokken kunnen nu niet alleen gebruikt worden om planten te vermeerderen maar ook om te drogen of een kruidentinctuur te maken.

Valeriaantinctuur
De sterk verstrengelde wortels van valeriaan moeten wel goed schoon gemaakt worden. Ze enkele keren kort in een emmer water soppen. Verse wortels fijn hakken en snel met ethanol overgieten. Best is een gewichtsverhouding van 1 op 5 aan te houden, dat betekent 10 gr wortel laten trekken in 50 cc ethanol van 45°, op kamertemperatuur afgedekt 3 weken laten trekken. Dan zeven en uitpersen. Afvullen in donkere flesjes. Te gebruiken bij stress en slapeloosheid.

http://wetenschap.infonu.nl/diversen/37426-valeriaan-botanisch-en-farmacologisch.html
http://kunst-en-cultuur.infonu.nl/mythologie/27853-valeriaan-vreemde-namen-en-verhalen.html

vrijdag, mei 13, 2011

Oogsten en distilleren


We oogsten in mijn jardin de simples smeerwortel, alant en heemst, de wortels wel te verstaan. Griekse alantwortel met zijn kamferachtige geur groeit hier uitbundig en dus hou ik mij wat meer bezig met deze oude geneeskrachtige plant. 'Gebruik mij' zegt de Griekse alant, Inula helenium. 
Twee bereidingswijzen van alantwortel, die ik interessant vind en die ook al bij Dodoens in 1554 vermeld worden, zijn gemakkelijk te maken: 'Die selve wortel met huenich vermenght ende gheleckt suyvert die borst/ doet die taeye fluymen rijpen ende rijsen/ ende es seer goet tot den hoest ende corticheyt van adem. Alantwortel gheconfijt es der maghen goet ende bequaem ende doet die spijse verteeren'.


Ook bloeitakken van meidoorn, bloem met beetje blad, wordt geoogst en in een gewichtsverhouding van 200 gram plant met 1000cc ethanol van 45% gemengd (1:5) en laten we de eerstvolgende 14 dagen op kamertemperatuur trekken. Deze maceraten zullen nog wel een autorit van 1000 kilometers, helemaal naar België moeten doorstaan. Zou het schokken de kwaliteit verbeteren of verslechteren?

In de namiddag hebben we een afspraak om een mini-distillatie te doen bij Marie Odile in La Motte.


We gebruiken gedroogde lavendel van vorig jaar, ongeveer 1 kilo die we in een koperen distillatieketel stoppen met zowat 1,3 liter water en laten dit  3 kwartier distilleren om iets van een 10 cc etherische olie te verkrijgen.
http://www.accueilpaysandrome.com/?Ferme-Saint-Aries


vrijdag, januari 08, 2010

Smeerworteltinctuur


Op 10 oktober, een lesdag van de herboristenopleiding hebben we ook wat kleine proefjes gedaan met het maken van tincturen. Op de foto's kun je enkele aftreksel in alcohol 'bewonderen" van smeerwortel gedroogd, vers, geschild, fijn gesneden en dwars gesneden. Bij de uitgezeefde extracten op de foto rechts kun je duidelijk verschillen in kleur zien tussen de linkse tinctuur gemaakt met gedroogde wortels, de middelste gemaakt met verse in fijne stukken gesneden wortel en de rechtse gemaakt van verse, in de lengte doorgesneden grotere stukken. Deze laatste donkere tinctuur lijkt, vreemd genoeg, het beste uitgetrokken. Hij is donkerder van kleur en voelt ook iets slijmeriger aan. En slijmstoffen zijn toch samen met allantoïne de voornaamste verzachtende en wondgenezende stoffen in de wortel van Symphytum.

Over de etymologie van Smeerwortel vind je meer op herborist.infoteur.nl: In de naam van... Smeerwortel | Kunst en cultuur: Taal
Over slijmstoffen, vooral voor de luchtwegen vind je meer in mijn artikel op herborist.infoteur.nl: Slijm is fijn, genezende stoffen in de plant | Wetenschap: Scheikunde