Astaxanthine

De rode carotenoïde astaxanthine werd bijna 90 jaar geleden voor het eerst geïsoleerd uit een kreeft. Het is mede verantwoordelijk voor de roodachtige kleur van veel zeedieren, zoals kreeften, maar ook zalm en sommige forel- en krabsoorten. Hoewel het in veel zeedieren voorkomt, wordt het voornamelijk geproduceerd door de microalg Haematococcus pluvialis. Deze microalg is vaak de bron van astaxanthine, dat verkrijgbaar is in tabletvorm en als ingrediënt in huidcrèmes.

Adonis amurensis

Astaxanthine hoopt zich ook op in menselijk huidweefsel. Bij de vaak kleine hoeveelheden die in voedingssupplementen voorkomen, is er echter geen risico op roodheid van de huid. Desondanks heeft het, zelfs in deze kleine hoeveelheden, een zeer positief effect op de huidgezondheid. Het heeft een anti-verouderingseffect, vooral wanneer de huid UV-schade heeft opgelopen of nog steeds oploopt. Dit komt doordat astaxanthine wordt beschouwd als een van de krachtigste bekende antioxidanten, duizend keer sterker dan vitamine C.

Uit onderzoek met doseringen tussen 2 en 12 mg per dag is gebleken dat astaxanthine UV-schade vermindert, het waterverlies via de huid gedeeltelijk halveert (wat resulteert in een vollere, gezondere huid met een hoog vochtgehalte, wat vooral belangrijk is voor de ouder wordende huid), en ook de huidstructuur en elasticiteit aanzienlijk verbetert. Het is effectief voor door de zon beschadigde huid en zou daarom speciale aandacht moeten krijgen van mensen met een lichte huid of mensen die in gebieden met hoge en intense zonnestraling wonen.

Aanbevolen dosering: 2-12 mg per dag bij een vetrijke maaltijd of als combinatieproduct met een olie.

Let op: Bij zeer hoge doseringen is een onschadelijke en licht roodachtige verkleuring van de handpalmen mogelijk, die meestal snel verdwijnt zodra de medicatie wordt gestaakt.

Zhou X, Cao Q, Orfila C et al. Systematische review en meta-analyse over de effecten van astaxanthine op huidveroudering bij de mens. Nutrients 2021; https://doi.org/10.3390/nu13092917

Instant koken.

Instant koken. Klinkt niet gezond noch gezellig, maar als je tijdelijk alleen woont, heb je nu eenmaal niet de neiging om uren in de keuken te staan. Snel koken doe ik nu dus wel maar hopelijk toch redelijk gezond.
Zalmmoot in de aanbieding, dus gebakken zalm met rijst (van de vorige dag), rijst die in dezelfde pan even met de zalm mag meebakken. Omdat ik nog een restje (verschaald?) trappistenbier in een flesje heb staan, giet ik dat ook maar over de zalm. Even smoren  met deksel op de pan, alles mooi decoreren op een bord, een tomatensla met olijfolie erbij en dan bij de kachel op de hoek van de salontafel gezeten, rustig opeten. Rustig zeker wel, toch duurt het volledig verorberen slechts 5 minuten.

 Rijst is bij mij, nooit zomaar blote rijst maar meestal op kleur en smaak gebracht met geelwortel, blokjes wortel en paprika. Een beetje onkruid, brandnetel, weegbree, vogelmuur of zevenblad mag er meestal ook wel bij. Voor de spikkeltjes groen en voor de wilde energie.

Vogelmuur vind je nu volop. Je kan het ook eten op zijn spinazies, even gesmolten met boter, een beetje peper en zout. Ook als volledige groenteportie met aardappelen en een stukje vis is het eetbaar, al combineer ik het dan toch liever met spinazie.

En verder Vogelmuurpesto / Chickweedpesto klinkt wel beter

• 1 teentje knoflook
• wat zout
• olijfolie
• cashewnoten
• Parmezaanse kaas

knoflook, zout en vogelmuur fijn wrijven in een vijzel
noten en olie toevoegen totdat een smeerbare pasta ontstaat
Breng op smaak met Parmezaanse kaas, zout of kruiden