Grosse Roche is een enorme dolmen-achtige rots of hunebed waarvan de trapezium-achtige vorm doet denken aan het één of ander sterrenbeeld. De rots is, zoals veel klassieke dolmens, georiënteerd volgens een magnetische dolmen-lijn, namelijk Noord/Zuid. Er is een, hoogstwaarschijnlijk door mensen, uitgehouwen gang. Bovendien kun je vanaf deze gangopening de maanopkomst waarnemen die in de winter het vroegst opkomt. Honderd jaar oude archeologie-boeken zeggen dat ‘Grosse Roche’ de grootste dolmen van Europa is maar het is nu geclassificeerd als natuurmonument (en dus maakt het geen deel uit van het toeristencircuit). Wat het ook zij, het is een wondermooie krachtplek, het bezoeken waard voor wie de moeite wil doen en het ligt ook op wat ik het Drakenpad noem ofte ‘het pad van de Wyvere’, een mythisch initiatiepad, die ik momenteel aan het bestuderen ben, zie ook blog -
(Met een postume dank aan Druïde Renaat Dejonghe voor de info.
Zie ook https://www.instagram.com/p/DQq5DAbDZTp/? utm_source=ig_web_copy_link&igsh=NTc4MTIwNjQ2YQ== / hagezussen.wordpress.com
Planten op de rug van de draak
En natuurlijk vonden we tussendoor ook planten, resten van planten... op de rug van de draak zuurminnende planten zoals struikheide https://kunst-en-cultuur.infonu.nl/mythologie/36317-heide-zijn-geschiedenis.html, bosbesstruiken https://mens-en-gezondheid.infonu.nl/gezonde-voeding/38825-bosbes-in-soorten.html en brem https://kruidwis.blogspot.com/2019/05/brem-in-bloei.html en ook zaadstelen en bladresten van de valse salie https://dier-en-natuur.infonu.nl/bloemen-en-planten/50661-valse-salie-vreemdeling-in-vlaanderen.html
Bloeiende struikheide kan eind augustus geplukt worden. Calluna vulgaris is een plant die in de professionele kruidengeneeskunde niet veel meer gebruikt word. Toch heeft deze plant zo zijn voordelen. Hij is makkelijk te oogsten, geeft veel opbrengst en het plukken is een vorm van snoeien, waar deze struikjes alleen maar beter van worden.
Je zou de bloeitoppen als vervanging van de zeer zeldzame berendruif kunnen gebruiken, dus bij blaasontsteking. De hele heidefamilie is rijk aan looistoffen en andere fenolische verbindingen, waarvan het meest bekende arbutine is. Naast zijn vrij nuchtere medische toepassing zijn er ook veel wonderbaarlijke verhalen in de omloop. Niet te verwonderen, de eenzame, uitgestrekte heidegebieden hebben de mensen in het verleden altijd afgeschrikt en aangetrokken. Heksen hielden er hun sabbat en dwaallichtjes, de geesten van ongedoopte, overleden kinderen doolden er rond.
Maar de heideplant was ook nuttig. De Romein Boethius beschreef hoe de jonge scheuten van de heide werden verzameld door de Kelten, die een soort bier mee maakten. Heide werd ook gebruikt voor manden en bezems, zelfs matrassen werden ermee gevuld, en volgens de Schotten zorgde het slapen op een kussen gevuld met heide voor een gezonde nachtrust. Voor zijn rustgevende werking wordt heide ook nu nog door hedendaagse heksen of herboristen gebruikt, al is het dan eerder als badextract. Slapen op houtige heide lijkt mij niet zo direct een ontspannende bezigheid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten